Het verhaal

11-11-2011:
Ik deed mee aan een volle-maan meditatie. Naast me zat een man in kleurige kleding. Hij had een soort sjaal om zijn hoofd geknoopt. Hij intrigeerde me enorm. Waar dat nou door kwam wist ik toen nog niet. De man boog zich na de meditatie naar me toe en begon tegen me te praten. Hij gaf me zijn 06 nummer. De bangerik in mij vond daar van alles van. Ik zette het nummer in mijn telefoon met de naam Anthonie erbij maar deed er verder niets mee. Veel te eng, want wat ik gevoeld had, man man man, dat was wel even heel heftig.
2 weken later ging mijn mobiel en ik zag de naam Anthonie in mijn scherm verschijnen. Oeps…..
Een heel prettig gesprek volgde en weer dat intrigerende wat ik niet kon thuisbrengen. We spraken af dat ik op 10 december langs zou komen bij hem in Bussum. De bangerik in mij… enfin je kent ‘t denk ik wel.

Op 10 december ontmoette ik Anthonie voor het eerst. Ik mocht kiezen waar ik mocht zitten en ik koos voor een stoel aan tafel. Lekkere thee erbij en eerst stilte. Wat ik nu, na 3,5 jaar zie wat daar gebeurde is dat Anthonie vrij is. Openheid, ruimte. Zijn hele wezen en alles om hem heen ademt dat. Toen ik zijn huis binnenkwam kon er niets anders gebeuren dan dat de ruimte die ik Ben volledig zichtbaar werd. De stilte, het bewustzijn. Vervolgens kan álles wat daar in verschijnt en waar emotie, angst of controle op zit aan/in het Licht komen. En dat gebeurde. Week na week, maand na maand. Ik heb liters tranen gehuild daar. Na de eerste keer aan tafel zag ik de keer daarop de heerlijke bank. Met enige schroom vroeg ik of ik daar ook mocht zitten. Haha, lieve schat, je mag zitten waar JIJ wilt. Ik hoor het ‘m nog zeggen.

Tijdens een aantal bezoeken ontving ik het eerste half uur/3 kwartier een klankschaal sessie. Een kamer met een heerlijke behandeltafel, nog fijner gemaakt met een heerlijk verende onderlaag, een kleurig dekentje en een fijn zacht kussen maakte dat totale ontspanning kon ontstaan door de klanken van de schalen en andere instrumenten. Soms de zware stem van Anthonie die een mantra zong.

Maanden, jaren gingen voorbij en elke keer loste er als vanzelf meer drab op die in mijn lijf en energie was opgestapeld. Thema’s als “niet goed genoeg zijn”, “moeten voldoen”, “gehoorzaam zijn”, “doe maar gewoon”, “er niet bij horen”, “wegcijferen”, er was van alles opgebouwd vanaf het moment dat ik ter wereld kwam tot mijn 50e. Bij deze training Mindstillness werd er steeds meer gezien dat het regerend ego de dienst uitmaakte in mijn leven. Dat ik van alles geloofde en daarin mee ging. Ik wist niet beter.
Na zo’n 2 jaar waarin die patronen en gedachten gangen mij loslieten ontstond in het jaar daarna een ruimte. Een ruimte die ik als kind wel gevoeld en ervaren had. Er ontstond een herkenning van de waarheid. De waarheid die niet zit in de mind maar een herkenning die zetelt in het hart, verbonden met Bewustzijn. Naadloos verbonden. De Waarheid die Bewustzijn IS.

Tja, en die ruimte wilde ik dan vervolgens vasthouden. Maar juist dáár gaat het niet om. Het gaat erom om álles, maar dan ook álles in die ruimte te ontmoeten. Er mee te dansen of te omhelzen. Niet als doener, dat is weer het ego. “Oh ik zal dit maar omhelzen, dan gaat het weg”. Nee, volledig er mee zijn. En in de Mindstillness training leerde ik hoe. Het is een oefening, tot het op een bepaald moment geen oefening meer is maar helemaal helder, zonder iemand die het doet. Het leven is naadloos volgen wat er op elk moment is. Elk moment is nieuw, elke gedachte is nieuw, elke emotie, gebeurtenis. Alles! Daar bij blijven en zien hoe de mind er altijd wel weer een verhaal van maakt. Dat is het. Volgen!

Nu ben ik er bij. Ik volg de mind en duw ‘m niet weg. Maar, ik trek ‘m ook niet naar me toe. Gedachten komen en gaan, zoals een golf in een oceaan. De golf houdt de oceaan niet vast en de oceaan de golf niet. Het gebeurt allemaal gewoon. En soms, en soms wat vaker doordat er nog wat drab wordt aangeraakt, gebeurt het wel. Dan zit ik vast in de mind. Maar ook dat is gewoon een gebeuren. Hoeft niets aan te veranderen want het verandert vanzelf wel weer.

In de 3,5 jaar dat ik nu bij Anthonie kom (het laatste jaar zo’n 1x per maand + de bezoeken aan de Mindstillness coachinggroep) is alles anders geworden. Er is een andere frequentie in mij. Een resonantie met de Waarheid die Bewustzijn is. Maar ook een resonantie met de wereld. Een hele rustige resonantie, tot ik nog even iets van mij maak. Dan ontstaat er angst, controledrang, pijn. Maar in de ruimte die er is ontstaan, de Vrijheid, de Stilte gebeurt het ook dat dit vanzelf allemaal wegvalt in die ruimte.